CZĘŚĆ 2

Tydzień później rodzina Mercerów zorganizowała doroczną galę charytatywną.

Evelyn planowała ogłosić powstanie nowego funduszu rozwoju przed setkami darczyńców.

Przybyłam ubrana na czarno — w tym samym kolorze, w którym byłam na pogrzebie Daniela.

Evelyn zaczepiła mnie przy wejściu na salę balową.

„Podpisałeś umowę.”

„Tak.”

Daniel pojawił się obok niej.

„Wyjdź teraz.”

W środku prawie dwustu gości oglądało film upamiętniający życie Daniela.

Jego portret umieszczono pod napisem:

NA ZAWSZE W NASZYM FUNDACJI.

Potem wszystkie ekrany w sali balowej zgasły.

Sabrina weszła na scenę trzymając w ramionach swoje dziecko.

Fala zaskoczonych głosów rozeszła się po pomieszczeniu.

Ekrany znów się rozświetliły.

Pojawiły się nagrania z monitoringu w moim biurze.

Nagranie z głosem Daniela rozbrzmiewało echem po sali balowej.

„Otrzymałeś wypłatę z ubezpieczenia. Odbudowałeś swoje życie. Odejdź.”

W następnym klipie Evelyn grozi, że mnie wrobi.

Potem przyszła kolej na przelewy bankowe.

Diagramy spółek-wydmuszek.

Fałszywa tożsamość Daniela.

Sfałszowane dokumenty.

I umowa o zachowaniu poufności, którą podpisali.

Daniel pobiegł w stronę kabiny kontrolnej.

Zanim dotarł na miejsce, przez obie strony sali balowej weszli agenci federalni.

Agent wiodący wystąpił naprzód.

„Danielu Mercerze, jesteś aresztowany za spisek, oszustwo ubezpieczeniowe, kradzież tożsamości, pranie pieniędzy i fałszowanie dokumentów federalnych”.

Evelyn krzyknęła.

„To zemsta Claire!”

Wszedłem na scenę.

“NIE.”

Spojrzałem jej prosto w oczy.

„Zemsta oznaczałaby oszukiwanie cię przez pięć lat, kradzież pieniędzy i zmuszanie do opłakiwania osoby, która wciąż żyła”.

Zatrzymałem się.

„To jest księgowość.”

Daniel stawiał opór agentom.

„Zniszczysz też Sabrinę i jej dziecko!”

Wyraz twarzy Sabriny stał się zimny.

„Już próbowałeś. Claire chroniła nas, zanim ochroniła siebie.”

Ich prawnik próbował udać się w stronę wyjścia, ale śledczy zatrzymali go, zanim dotarł do drzwi.

Konto Evelyn zostało zamrożone.

Majątek Mercera został zajęty.

Organizacja charytatywna została objęta nadzorem sądowym.

Każdy darczyńca na sali balowej dowiedział się, że dzięki jego datkom sfinansowano drugie życie uciekiniera.

Kiedy policjanci zakładali mi kajdanki, Daniel spojrzał na mnie.

„Claire, proszę. Utknęłam.”

„Nie byłeś uwięziony.”

Spojrzałam mu w oczy.

„Zaufano ci.”

Po raz pierwszy Daniel nie miał nic do powiedzenia.